Regresé de la luz del Meditarraneo y del bosque de Irati surgió: Mari, Lamias y la huellas del bosque en un intento de conectar sociedad y naturaleza a través de la mitología. El árbol necesita colaborar, profundizar en la raíz, para crear un ecosistema.
Autorretrato de la propia artista (Mujer-árbol) la instalación invoca el más universal de los arquetipos: Amalurra*, unidad originaria de todo lo real.
Madre nutriente y útero del bosque, toma forma de árbol mitológico que se adapta a cada espacio expositivo para dar nuevos frutos.
La alquimia visual de Jaio Lertxundi ha logrado fotografiar a Mari y Lamias en Irati o poner voz a la Bardena, en Tierra la Reina.
Amaia asiera da.
*Pachamama (Inca); Gaia/Gea (Grecia); Ñuke Mapu (Mapuche); Terra/Tellus Mater (Roma) Pritiví (Hinduismo/Budismo).
Mari, Lamias y las Huellas del Bosque
Del 19 de septiembre al 20 de noviembre en tTok sorkuntza + arte lekua en Uztaritze (Lapurdi).
Zuhaitz-emakume artistaren auto-portreta, Jaioren instalazioak arketiporik unibertsalena irudikatzen du: Amalurra*, den guztiaren jatorrizko unitatea.
Ama elikatzailea eta basoaren umetoki, erakusketak espaziora egokitzen den zuhaitz mitologiko baten itxura hartzen du, lekuan leku fruitu berriak ematen dituena.
«Meditarraneoko argitik aldenduta Iratiko basoan agertu zitzaidan ‘Mari, Laminak eta basoko aztarnak‘ proiektua, mitologiaren bidez jendartea eta natura lotu asmoz. Zuhaitzak elkarlana behar du, sustraiak garatzeko, ekosistema bat sortzeko.»
Jaio Lertxundiren alkimia bisualak Iratin Mari eta Laminak agerraraztea lortu du, baita Bardeetako basamortuari boza ematea ere.
Amaia hasiera da.
*Pachamama (Inka); Gaia/Gea (Grezia); Ñuke Mapu (Maputxea); Terra/Tellus Mater (Erroma); Pritiví (Hinduismoa/Budismoa).





